Herts of Iron II
1 marca 2005,
Lucas the Great
W trzy lata po premierze Hearts of Iron ukazuje się nowa wersja tej gry. Na ile nowa?
W trzy lata po premierze Hearts of Iron ukazuje się nowa wersja tej gry. Na ile nowa?
Jeśli grałeś w pierwszą wersję gry, odpalając dwójkę, możesz mieć wrażenie, że ktoś zrobił cię w bambuko i zakupiłeś drugi raz ten sam tytuł. Na szczęście to jedynie złudzenie, wynikające z nadmiernego przywiązania autorów do archaicznego już silnika Europy Universalis. De facto Hearts of Iron II różni się drastycznie od poprzedniczki i jest przykładem tego, jak wiele można wycisnąć ze starej technologii pod warunkiem, że ma się pomysł i sporo talentu.
Paradoksalna rozgrywka
Wynalazki to wynik badań i współpracy różnych ośrodków naukowychParadox Interactive specjalizuje się w grach strategiczno-ekonomicznych na wielką skalę. Złożoność tych tytułów przeszła już do legendy, tak samo jak brak jakiejkolwiek pomocy dla początkujących graczy, rzucanych nagle w tryby skomplikowanej bazy danych. Tym razem jest nieco inaczej: autorzy zrezygnowali z utrudniania na siłę życia graczom. Nowe rozwiązania w interfejsie czynią go niemal przyjaznym, instrukcja do gry zawiera tonę cennych informacji, debiutuje też w tym tytule samouczek.
A o co chodzi w Hearts of Iron II? O to, by wybraną nacją zwyciężyć drugą wojnę światową. Uwzględniając ekonomię, nastroje społeczne i skomplikowane zależności międzynarodowe, a nawet pogodę na Białorusi.
Oblicza wojny
Dobijanie nazistów w Nadrenii. Polskie wojska niosą "bratnią" pomocGra zawiera cztery kampanie i spory pakiet pomniejszych mniej lub bardziej historycznych bitew (np. wariant, w którym rząd pozwolił Czechom przeciwstawić się Paktowi Monachijskiemu). Te pomniejsze scenariusze pozwalają oswoić się z koncepcjami prowadzenia wojny, co może być przydatnym treningiem przed główną rozgrywką. Tę ostatnią zaczynasz w 1936, đ39, đ41 lub đ44 r. W każdym z wariantów można wybrać jedną z ważnych dla przebiegu wojny nacji - choć w porównaniu z chociażby Mrocznymi Wiekami ta lista jest bardzo skromna. Nic dziwnego, bo warunkiem zwycięstwa jest kontrola nad sporą liczbą strategicznie i historycznie ważnych prowincji, a małych państw nie stać ekonomicznie na ekspansję globalną, zwłaszcza że gra kończy się wraz z rokiem 1947. Czasu jest zatem niewiele. Co ciekawe, wczytując wcześniej zapisany stan gry, możesz zmienić stronę konfliktu. Taka gra na kilka frontów bywa zabawnym wyzwaniem.
Skład polskiergo rządu AD 1937. Odpowiedni dobór ministrów to sprawa kluczowa.Gdy wybucha wojna, zaczynasz zajmować się strategią. Taktyka należy do dowódców, realizowanych w trybie wirtualnym bitew i od doktryny wojennej państwa. Ty jedynie kierujesz armiami, wsparciem lotniczym i morskim i wydajesz im ogólne rozkazy. Nie myśl jednak, że nic od ciebie nie zależy. Wręcz przeciwnie. To odpowiednio zaplanowane operacje wojskowe przeważały szale zwycięstwa w II wojnie światowej. Pamiętaj o porze dnia, terenie, pogodzie, wsparciu, zaopatrzeniu, doborze dywizji i towarzyszących im brygad... Oczywiście na całej szerokości wszystkich frontów.
Si vis pacem pare bellum
Moskwa wkrótce wywiesi polską flagę. Odcięcie od zasobów to pewien sukcesHearts of Iron II to gra wojenna. Ekonomia jest tylko narzędziem potrzebnym do przygotowania kraju na czas zmagań. Mechanizmy współpracy społeczeństwa, przemysłu i armii zostały jednak ujęte niezwykle kompleksowo i realistycznie. Mimo złożoności nie ma jednak wielkich problemów z kontrolą sytuacji. Dzieje się tak przede wszystkim dzięki przejrzystemu systemowi zarządzania danymi dziedzinami z osobnego panelu. Szczególnie ciekawie prezentuje się system wynajdowania nowych technologii. Każda kategoria posiada drzewo rozwoju, a poszczególne odkrycia wymagają od pracujących nad nimi zespołów (lub samodzielnych geniuszy) znajomości kilku dziedzin jednocześnie. Zablokowana została możliwość nadmiernie szybkiego rozwoju - wynalazkom przypisane są historyczne daty, przed którymi prace naukowców nad danym projektem są niebywale powolne.
Manipilacja historyczna
Wydarzenia historyczne potrafią nieźle zamieszać w układzie siłNie byłoby zabawy, gdyby nie pozostawiono graczom swobody w zmienianiu losów wojny (patrz ramka: Wojna, której nie było). Tym razem ujęto jednak wszystko w karby za sprawą historycznych wydarzeń. Zdarzenia te są bądź nieuniknione, bądź posiadają opcje wyboru. Znajomość historii bardzo się tu przydaje, bowiem dzięki takiej swoistej zdolności przewidywania, nie popełnisz niepotrzebnych błędów. Tym bardziej, że niejednokrotnie warto zbytnio nie manipulować historią. Dla przykładu - Ausschluss Austrii przewidziano jako wydarzenie oddające Niemcom ziemie austriackie jako prowincje narodowe - jeżeli wjedziesz tam szwabskimi czołgami przed czasem, musisz liczyć się z oporem, a później z kosztami okupacji. Co ciekawe, autorzy przewidzieli sporo kombinacji historycznych i pewne rzeczy mogą zdarzyć się przed czasem, jeśli za bardzo napsocisz. Szkoda jedynie, że AI poza tymi wytyczonymi ramami działa dosyć kiepsko.
Sopóźniony lifting
Ta gra to właściwie idealna wersja Hearts of Iron, jaką powinniśmy dostać za pierwszym razem. Czas jednak nie stoi w miejscu i silnik Europy Universalis zaczyna drażnić swymi brakami. Co z tego, że masz dziesiątki tysięcy fotografii historycznych, skoro leżą one luzem i wydłużają czas instalacji nawet o kwadrans? Ilu maniaków kupi grę wyglądającą jak zabiedzone siódme dziecko stróża? Ci, którzy mimo wszystko się zdecydują, nie będą jednak żałować ani minuty z dziesiątek godzin zabawy.
<hr size=1 noshade>Wojna, której nie było, czyli Polaków droga do mocarstwowości
Polski wydawca: Cenega
Cena: 99,90 zł
Wymagania: CPU 800MHZ, 128 MB RAM, grafika 4MB
Plusy: złożoność, mnogość detali historycznych, ulepszony interface
Minusy: archaiczny silnik, liczne dziury, słaba grafika, ubogi dźwiek
Jeśli grałeś w pierwszą wersję gry, odpalając dwójkę, możesz mieć wrażenie, że ktoś zrobił cię w bambuko i zakupiłeś drugi raz ten sam tytuł. Na szczęście to jedynie złudzenie, wynikające z nadmiernego przywiązania autorów do archaicznego już silnika Europy Universalis. De facto Hearts of Iron II różni się drastycznie od poprzedniczki i jest przykładem tego, jak wiele można wycisnąć ze starej technologii pod warunkiem, że ma się pomysł i sporo talentu.
Paradoksalna rozgrywka
Wynalazki to wynik badań i współpracy różnych ośrodków naukowychParadox Interactive specjalizuje się w grach strategiczno-ekonomicznych na wielką skalę. Złożoność tych tytułów przeszła już do legendy, tak samo jak brak jakiejkolwiek pomocy dla początkujących graczy, rzucanych nagle w tryby skomplikowanej bazy danych. Tym razem jest nieco inaczej: autorzy zrezygnowali z utrudniania na siłę życia graczom. Nowe rozwiązania w interfejsie czynią go niemal przyjaznym, instrukcja do gry zawiera tonę cennych informacji, debiutuje też w tym tytule samouczek.
A o co chodzi w Hearts of Iron II? O to, by wybraną nacją zwyciężyć drugą wojnę światową. Uwzględniając ekonomię, nastroje społeczne i skomplikowane zależności międzynarodowe, a nawet pogodę na Białorusi.
Oblicza wojny
Dobijanie nazistów w Nadrenii. Polskie wojska niosą "bratnią" pomocGra zawiera cztery kampanie i spory pakiet pomniejszych mniej lub bardziej historycznych bitew (np. wariant, w którym rząd pozwolił Czechom przeciwstawić się Paktowi Monachijskiemu). Te pomniejsze scenariusze pozwalają oswoić się z koncepcjami prowadzenia wojny, co może być przydatnym treningiem przed główną rozgrywką. Tę ostatnią zaczynasz w 1936, đ39, đ41 lub đ44 r. W każdym z wariantów można wybrać jedną z ważnych dla przebiegu wojny nacji - choć w porównaniu z chociażby Mrocznymi Wiekami ta lista jest bardzo skromna. Nic dziwnego, bo warunkiem zwycięstwa jest kontrola nad sporą liczbą strategicznie i historycznie ważnych prowincji, a małych państw nie stać ekonomicznie na ekspansję globalną, zwłaszcza że gra kończy się wraz z rokiem 1947. Czasu jest zatem niewiele. Co ciekawe, wczytując wcześniej zapisany stan gry, możesz zmienić stronę konfliktu. Taka gra na kilka frontów bywa zabawnym wyzwaniem.
Skład polskiergo rządu AD 1937. Odpowiedni dobór ministrów to sprawa kluczowa.Gdy wybucha wojna, zaczynasz zajmować się strategią. Taktyka należy do dowódców, realizowanych w trybie wirtualnym bitew i od doktryny wojennej państwa. Ty jedynie kierujesz armiami, wsparciem lotniczym i morskim i wydajesz im ogólne rozkazy. Nie myśl jednak, że nic od ciebie nie zależy. Wręcz przeciwnie. To odpowiednio zaplanowane operacje wojskowe przeważały szale zwycięstwa w II wojnie światowej. Pamiętaj o porze dnia, terenie, pogodzie, wsparciu, zaopatrzeniu, doborze dywizji i towarzyszących im brygad... Oczywiście na całej szerokości wszystkich frontów.
Si vis pacem pare bellum
Moskwa wkrótce wywiesi polską flagę. Odcięcie od zasobów to pewien sukcesHearts of Iron II to gra wojenna. Ekonomia jest tylko narzędziem potrzebnym do przygotowania kraju na czas zmagań. Mechanizmy współpracy społeczeństwa, przemysłu i armii zostały jednak ujęte niezwykle kompleksowo i realistycznie. Mimo złożoności nie ma jednak wielkich problemów z kontrolą sytuacji. Dzieje się tak przede wszystkim dzięki przejrzystemu systemowi zarządzania danymi dziedzinami z osobnego panelu. Szczególnie ciekawie prezentuje się system wynajdowania nowych technologii. Każda kategoria posiada drzewo rozwoju, a poszczególne odkrycia wymagają od pracujących nad nimi zespołów (lub samodzielnych geniuszy) znajomości kilku dziedzin jednocześnie. Zablokowana została możliwość nadmiernie szybkiego rozwoju - wynalazkom przypisane są historyczne daty, przed którymi prace naukowców nad danym projektem są niebywale powolne.
Manipilacja historyczna
Wydarzenia historyczne potrafią nieźle zamieszać w układzie siłNie byłoby zabawy, gdyby nie pozostawiono graczom swobody w zmienianiu losów wojny (patrz ramka: Wojna, której nie było). Tym razem ujęto jednak wszystko w karby za sprawą historycznych wydarzeń. Zdarzenia te są bądź nieuniknione, bądź posiadają opcje wyboru. Znajomość historii bardzo się tu przydaje, bowiem dzięki takiej swoistej zdolności przewidywania, nie popełnisz niepotrzebnych błędów. Tym bardziej, że niejednokrotnie warto zbytnio nie manipulować historią. Dla przykładu - Ausschluss Austrii przewidziano jako wydarzenie oddające Niemcom ziemie austriackie jako prowincje narodowe - jeżeli wjedziesz tam szwabskimi czołgami przed czasem, musisz liczyć się z oporem, a później z kosztami okupacji. Co ciekawe, autorzy przewidzieli sporo kombinacji historycznych i pewne rzeczy mogą zdarzyć się przed czasem, jeśli za bardzo napsocisz. Szkoda jedynie, że AI poza tymi wytyczonymi ramami działa dosyć kiepsko.
Sopóźniony lifting
Ta gra to właściwie idealna wersja Hearts of Iron, jaką powinniśmy dostać za pierwszym razem. Czas jednak nie stoi w miejscu i silnik Europy Universalis zaczyna drażnić swymi brakami. Co z tego, że masz dziesiątki tysięcy fotografii historycznych, skoro leżą one luzem i wydłużają czas instalacji nawet o kwadrans? Ilu maniaków kupi grę wyglądającą jak zabiedzone siódme dziecko stróża? Ci, którzy mimo wszystko się zdecydują, nie będą jednak żałować ani minuty z dziesiątek godzin zabawy.
<hr size=1 noshade>Wojna, której nie było, czyli Polaków droga do mocarstwowości
 Rok 1936. Wojska polskie wkraczają do Czechosłowacji. Zatrzymują się po zajęciu Austrii, na skutek niepokojów społecznych i opinii międzynarodowej. |  Rok 1939. Polska jest przeciwwagą dla nazistów. Hitler popełnia błąd i porusza kwestię Gdańska. Sylwestra '39 polscy żołnierze obchodzą w Essen. |
 Rok 1944. USA rozbija Japonię i przejmując się komunizmem uderza na Sowietów. Polska korzysta i również wydaje wojnę Związkowi Radzieckiemu. |  Rok 1946. Po zajęciu Moskwy i utworzeniu marionetkowych państw (Białoruś, Ukraina) wojska polskie fortyfikują się na linii Uralu, by wytyczyć granicę z USA. |
Błędy są normalne dla gier Paradoxu, tak samo jak cienka strona graficzna i dźwiękowa. Kiedy oni się obudzą? Nowy silnik proszę...
Lucas the Great
Lucas the Great
Herts of Iron II
Producent: Paradox Interactive
Polski wydawca: Cenega
Cena: 99,90 zł
Wymagania: CPU 800MHZ, 128 MB RAM, grafika 4MB
Plusy: złożoność, mnogość detali historycznych, ulepszony interface
Minusy: archaiczny silnik, liczne dziury, słaba grafika, ubogi dźwiek
Komentarze (6)
no chłopaki walnac sie tak w tytule gry to trzeba umiec.. pzdr
Gram w to już od bardzo dawna. Pamiętam jeszcze jedynke i jak się szkoliłem na EU. Ech to były czasy! Teraz pragnę tylko powiedzieć że to gra wybitna, świetnie się w nią gra!!!
nie mogę połączyć dwóch jednostek ;( ktoś wie?
zajebiste po prostu miodzio a grafika to nie ma znaczenia przy takich tytułach przynajmniej każdy może se zagrać
to nie jest komentarz to jest prosba !!! zaczołem grać w europe... II wojne światową. mam problem bo nie wiem jak wyładować wojsko na terytorium wroga, nie wiem jak załadować a potem zrzucić spadochroniarzy i jak załadować atomówkę jeżeli ktokolwiek ma jakąś wiedze na ten temat to byłbym baaaardzo wdzięczny. pozdrawiam bartek
w tej grze nie chodzi o grafikę, tylko o grywalność. A gry z serii Europa Universalis mają ją niebywałą. Jeśli ktoś lubi historię to nie przeszkadza mu przestarzała grafika tylko bawi się w imperatora i kontroluje bieg wydarzeń. Może również kierować słabszym państwem i patrzeć z daleka jak wielkie mocarstwa zajmują świat...
